Πρωτόκολλο 4

Πάσα δημοκρατία διέρχεται διά διαφόρων σταδίων.

Το πρώτον ομοιάζει με τας πρώτας ημέρας της μανίας τυφλού ριπτομένου τήδε κακείσε. Το δεύτερον είναι το της δημιουργίας , εξ ής γεννάται η αναρχία . Έπειτα έρχεται αναποφεύκτως ο δεσποτισμός. Ούχι δεσποτισμός νόμιμος και δεδηλωμένος και επομένως υπεύθυνος , αλλά δεσποτισμός αόρατος και άγνωστος πλήν αισθητός , δεσποτισμός ασκούμενος υπό μυστικής οργανώσεως ήτις ενεργεί μετά πολύ ολιγωτέρας ευσυνειδησίας καθόσον ενεργεί υπό την σκέπην διαφόρων πρακτόρων, των οποίων η αλλαγή όχι μόνο δεν βλάπτει, αλλά και την ενισχύει, απαλλάτουσα αυτήν από του να δαπανά τους πόρους της είς το να ανταμείβη μακράς εκδουλεύσεις.

Τίς θα ηδύνατο να ανατρέψη μίαν αόρατον ισχύν ; Διότι τοιαύτη είναι η ημετέρα. Η εξωτερική επιφάνεια του μασωνισμού δεν χρησιμεύει παρά είς το να καλύπτη τους σκοπούς μας.

Το σχέδιον της ενεργείας της αοράτου ισχύος ταύτης και επί πλέον ο τόπος της διανομής της θα μένωσι πάντοτε άγνωστα είς τον λαόν.

Και αυτή αύτη η ελευθερία θα ηδύνατο να είναι αβλαβής και να υφίσταται είς το Κράτος χωρίς να παραβλάπτη την ευημερίαν των λαών, εάν εβασίζετο επί των αρχών της είς τον Θεόν πίστεως , της ανθρωπίνης συναδελφώσεως, εκτός της ιδέας της ισότητος της αναιρουμένης υπό των νόμων αυτής ταύτης της δημιουργίας , οίτινες εγκαθίδρυσαν την υποταγήν. Με τοιαύτην πίστιν ο λαός θα αφίνετο να κυβερνάται οιονεί ενοριακώς και θα εβάδιζε ταπεινός και ήσυχος καθοδηγούμενος υπό του πνευματικού ποιμένα του , αποδεχόμενος την κατά Θεόν διανομήν των αγαθών του κόσμου τούτου. 

Ιδού διατί είναι αναγκαίον να καταστρέψωμεν την πίστιν, να αποσπάσωμεν από τον νούν των Χριστιανών αυτήν ταύτην την αρχήν της Θεότητος και του Αγίου Πνεύματος διά να υποκαταστήσωμεν είς ταύτα τους υλικούς υπολογισμούς και τας υλικάς ανάγκας.

Ίνα δε μη τα πνεύματα των χριστιανών έχωσι τον καιρόν να σκέπτωνται και να εξετάζωσι τα περί εαυτούς , πρέπει να τα περισπώμεν δια των βιομηχανιών και του εμπορίου. Και αυτόν τον τρόπον όλα τα Έθνη θα επιζητώσι να κερδίζωσι και παλαίοντα έκαστον διά τα ίδια αυτών οφέλη , δεν θα αντιληφθώσι τον κοινόν εχθρόν των . Αλλά δια να δυνηθή τοιουτοτρόπως η ελευθερία να διαλύση και καταστρέψη εντελώς την κοινωνίαν των χριστιανών είναι ανάγκη να καταστήσωμεν  την κερδοσκοπίαν βάσιν της βιομηχανίαν. Ούτως ουδέν εκ των εκ της γής υπό της βιομηχανίας προσποριζομένων θα μένη είς χείρας  της , αλλά θα διοχετεύεται είς κερδοσκοπικάς επιχειρήσεις , δηλ. θα πίπτη είς τα ταμεία μας.

Η ζωηρά πάλη διά την υπεροχήν , αι προσκρούσεις του οικονομικού βίου θα δημιουργήσωσι , και έχωσιν ήδη δημιουργήσει , κοινωνίας απογοητευμένας, ψυχράς και άνευ καρδίας. Αι κοινωνίαι αύται θα έχωσι μίαν απόλυτον απέχθειαν πρός την ανωτέραν πολιτικήν και πρός την θρησκείαν. Ο μόνος των οδηγός θα είναι ο υπολογισμός , δηλ. το χρυσίον, πρός ό θα έχουν αληθή λατρείαν , ένεκα των υλικών απολαύσεων ας δύναται να χορηγή. Τότε αι κατώτεραι τάξεις των χριστιανών θα μας ακολουθήσωσιν είς την εναντίον της διανοουμένης αυτών τάξεως πάλην μας εί την εξουσίαν ( τους συναγωνιστάς μας ), όχι διά να κάμωσι καλόν ούτε διά να αποκκτήσωσι τον πλούτον , αλλα από μίσος μόνον κατά των προνομιούχων.