Πρωτόκολλο 13

Η ανάγκη του επιουσίου άρτου εξαναγκάζει είς σιωπήν τους χριστιανούς, και καθιστά αυτούς ταπεινούς θεράποντας ημών.

Οι διά τον τύπον μας πράκτορες μας λαμβανόμενοι μεταξύ αυτών θα συζητώσι κατ' επιταγήν μας παν ότι δεν θα ήτο ενδεδειγμένο να εκτυπώσωμεν απ' ευθείας είς επίσημα έγγραφα και κατά το διάστημα τούτο επωφελούμενοι του προκαλουμένου θορύβου εκ των συζητήσεων τούτων, θα λάβωμεν τα μέτρα, άτινα θα κρίνωμεν πρόσφορα και θα τα παρουσιάσωμεν είς το Κοινόν , ως γεγονός τετελεσμένον. Ουδείς θα έχη το θράσος να απαιτήση την ακύρωσιν παντός ότι έχη αποφασισθή, εφ' όσον μάλιστα θα παρουσιάσωμεν τούτο ως πρόοδον. Ο τύπος άλλως τε θα ελκύη αμέσως την προσοχήν επί νέων ζητημάτων, ( έχομεν όπως γνωρίζετε, συνηθίσει τους ανθρώπους να ζητώσι πάντοτε το νέον ). Ηλίθιοι τινες φανταζόμενοι εαυτούς ως όργανα του πεπρωμένου, θα επιληφθώσι των νέων τούτων ζητημάτων χωρίς ν' αντιληφθώσιν ότι ουδέν εννοούσι εξ εκείνων τα οποία θέλουσι να συζητήσωσιν. Τα ζητήματα της πολιτικής δεν είναι προσιτά είς ουδένα άλλον, πλήν εκείνων οι οποίοι την έχουν δημιουργήσει πρό πολλών ήδη αιώνων, και οι οποίοι την διευθύνουσιν.

Εξ όλων τούτων θα ιδήτε ότι επιζητούντες την γνώμην του πλήθους, διευκολύνομεν την εκπλήρωσιν μόνον των σκοπών μας, και δύνασθε να παρατηρήσετε ότι δεν επιζητούμεν την έγκρισιν των πράξεων μας , αλλά των λόγων μας , των εκφωνηθέντων κατά ταύτην ή εκείνην την ευξαιρίαν. Διακηρύττωμεν συνεχώς ότι είς όλα τα μέτρα μας λαμβάνομεν ως οδηγόν την ελπίδα ηνωμένην με τη βεβαιότητα του να είμεθα ωφερλιμένοι πρός το καλόν πάντων.

Ίνα παραπλανήσωμεν τους πλέον ανησύχους διά τα πολιτικά ζητήματα ανθρώπους θα προτάξωμεν, των δήθεν νέων ζητημάτων, τα βιομηχανικά ζητήματα.  Άς  εξαντλώσι την προσοχήν των επί των ζητημάτων τούτων. Αι μάζαι θα συγκατατεθώσι να παραμείνωσιν αδρανείς, να αναπαυθώσιν εκ της δήθεν πολιτικής δραστηριότητος των ( εις την οποίαν τους έχομεν συνηθίσει ημείς οι ίδιοι, ίνα μέσω αυτών παλαίωμεν πρός τας Κυβερνήσεις των Χριστιανών ), επί τω όρω να έχουσι νέας ασχολίας, θα υποδείξωμεν  είς   τους σχεδόν την ιδίαν πολιτικήν κατεύθυνσιν. Ίνα δε μη κατορθώνωσι τίποτε διά της σκέψεως θα τους αποτρέπωμεν εκ ταύτης διά διασκεδάσεων, διά παιγνίων, τερψεων, παθών, οίκων ανοχής...

Μετ' ου πολύ θα προτείνωμεν διά του τύπου διαγωνισμούς τέχνης, αθλητισμού κ.λ.π. Το ενδιαφέρον τούτων θ' αποτρέψη οριστικώς το πνεύμα των εκ ζητημάτων εφ' ων θα ηναγκαζόμεθα να παλαίσωμεν εναντίον των. Χάνοντες ολίγον την έξιν του σκέπτεσθαι εξ ιδίας πρωτοβουλίας θα καταλήξωσι να ομιλώσι περί συνταυτήσεως των ιδεών μας , διότι θα είμεθα οι μόνοι αίτινες θα προτείνωμεν νέας κατευθύνσεις της σκέψεως μέσω τοιούτων προσώπων, ώστε να μη θεωρούνται ταύτα ως αλληλέγγυα πρός ημάς .

Ο ρόλος των Φιλελευθέρων ουτοπιστών θα λήξη οριστικώς όταν το πολίτευμα μας θα αγωνισθή. Έως τότε θα μας παρέχωσι καλάς υπηρεσίας. Διά τούτο θα ωθώμεν τα πνεύματα να εφευρίσκωσι παντοειδείς φαντασίας θεωρίας νέας και δήθεν προοδευτικάς , διότι υπετέξαμεν αυτούς τους βλακοχριστιανούς μετά πλήρους επιτυχίας διά της λέξεως '' πρόοδος '' και δεν υπάρχει ούτε είς μεταξύ αυτών, ο οποίος να βλέπη ότι υπό την λέξιν ταύτην κρύπτεται πλάνη είς όλας τας περιστάσεις καθ' άς δεν πρόκειται περί υλικών εφευρέσεων, αφού η αλήθεια είναι μία και μόνη και δεν δύναται να έχη πρόοδον. Η πρόοδος, ως ψευδής ιδέα, χρησιμεύει είς το να επισκοτίζη την αλήθειαν, ίνα μηδεις την γνωρίζη, πλήν ημών των εκλεκτών του Θεού και φυλάκων αυτής.

Όταν θα έλθη η βασιλεία μας οι ρήτορες μας θα συζητήσωσι τα μεγάλα προβλήματα τα οποία συνεκίνησαν την ανθρωπότητα διά να την καθοδηγήσωσι τελικώς είς το σωτήριον πολίτευμά μας.  Τις  θα υποπτευθή τότε ότι όλα αυτά τα προσχήματα είχον επινοηθή υφ' ημών συμφώνως πρός πολιτικόν σχέδιον το οποίον κανείς δεν εμάντευσεν επί πολλούς αιώνας ;