ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ 1

Αφίνοντες κάθε περιττή φρασεολογία, ας μελετήσωμε την σημασίαν της κάθε ιδέας και δια των συγκρίσεων και συμπερασμάτων ας διασαφηνήσουμε την κατάστασιν.

Διατυπώνω λοιπόν το δικό μας σύστημα από ιδικής μας απόψεως ως και απόψεως των Γκόιμ ( των βέβηλων χριστιανών ).

Πρέπει να παρατηρήσωμε , ότι οι άνθρωποι με κακά ένστικτα είναι πολυαριθμότεροι των εχόντων καλά ένστικτα. Επομένως τα καλλίτερα αποτελέσματα δια την διακυβέρνησιν των επιτυγχάνονται διά της βίας και τρομοκρατίας και ούχι διά των ακαδημαικών συζητήσεων. Ο κάθε άνθρωπος θέλει να άρχη , ο καθείς θέλει να γίνει Δικτάτωρ, εάν μόνον θα μπορούσε να επιτύχη αυτό και επί πλέον είναι ελάχιστοι αυτοί , οι οποίοι δεν θα ήταν έτοιμοι να θυσιάσουν τα αγαθά των άλλων , διά να επιτύχουν τους ιδικούς των σκοπούς.

Τι συγκρατούσε τα αιμοβόρα θηρία τα ονομαζόμενα άνθρωποι ; Τί τους καθωδηγούσε μέχρι τούδε;

Είς την αρχήν της δημιυργίας της κοινωνικής τάξεως οι άνθρωποι υπετάσσοντο είς την ωμήν και τυφλήν βίαν , αργότερα είς τον νόμον , ο οποίος δεν είναι παρά η ίδια βία , αλλά καουφλαρισμένη. Συμπεραίνω λοιπόν , ότι συμφώνως πρός τον νόμον της φύσεως , το δίκαιον είναι έν τη ισχύι .

Η πολιτική ελευθερία δεν είναι παρά μία ιδέα και ούχι κάτι το υπαρκτόν . Αυτήν την ιδέαν πρέπει να  ξεύρη κανείς πως να χειρίζεται , όταν χρειάζεται , χρησιμοποιών αυτήν ως δόλωμα διά να προσελκύση τας λαικάς δυννάμεις πρός το Κόμμα του , διά του θελγήτρου μιας ιδέας , εάν το κόμμα τούτο έχει θέσει ως σκοπόν να κατασυντρίψη το εν τη εξουσία Κόμμα . Το πρόβλημα τούτο αποβαίνει εύκολον εάν ο αντίπαλος κατέχη την εξουσίαν ταύτην εκ της ιδέας της ελευθερίας , ήν ονομάζομεν φιλελευθερίαν , και εάν θυσάζη μέρος της δυνάμεως του υπέρ της ιδέας ταύτης . Και εδώ ίσα - ίσα θα εμφανισθή ο θρίαμβος της θεωρίας μας : Τα χαλαρωθέντα ηνία της εξουσίας αφαρπάζονται αμέσως , δυνάμει του νόμου της ζωής , υπό άλλων χειρών , διότι η τυφλή ισχύς του λαού δεν δύναται να μείνη ούτε μία ημέραν άνευ οδηγού , και διότι η νέα εξουσία δεν κάμνει άλλο , παρά το καταλαμβάνη την θέσιν της πρώην , εξασθενησάσης   (φθαρείσης ) διά ητς φιλελευθερίας. Είς τας ημέρας μας η δύναμις του χρυσού αντικατέστησε την εξουσίαν των φιλελευθέρων Κυβερνήσεων.

Υπήρξε καιρός καθ' ον εκυβέρνα η πίστις. Η ιδέα της ελευθερίας είναι απραγματοποίητος , διότι κανείς δεν εξεύρει να κάμη χρήσιν αυτής με το πρέπον μέτρο . Αρκεί να αφίση τις επί τινα χρόνον τον λαόν να αυτοκυβερνηθή , ίνα η αυτονομία αύτη μεταβλήθη πάραυτα είς αναρχίαν . Και τότε αναφύονται διχόνιαι , αίτινες μεταβάλλονται τάχιστα είς κοινωνικάς διαμάχας , αι οποίαι υποσκάπτουν και αφανίζουν τα Κράτη.

Εάν έν Κράτος εξαντλήται με διαμάχας και ταραχάς πολιτικάς ή με εμφυλίους έριδος , περιπίπτει είς το έλεος των εξωτερικών εχθρών και δύναται να θεωρήται ως ανιάτως χαμένον : είναι τότε είς την εξουσίαν μας .

Η κυριαρχία του κεφαλαίου , το οποίον είναι εντελώς είς χείρας μας του εμφανίζεται ως μία σανίς σωτηρίας είς ήν εξαναγκάζεται εκόν άκον να σπαραχθή ίνα μη καταποντισθή. Εκείνον τον οποίον η φιλελευθέρα ψυχή του θα ήγεν είς το να ονομάση τους συλλογισμους τούτους ανηθίκους , θα τον ηρώτων : Εάν πάν Κράτος έχη δύο εχθρούς , και εάν του είναι επιτετραμμένον να μεταχειρισθή εναντίον του εξωτερικού εχθρού, χωρίς τούτο να θεωρήται ως ανήθικον , όλα τα μαχητικά μέσα , ώς λ.χ. το να μη του γνωστοποιήση τα επιθετικά ή αμυντικά μέσα του , το να το καταλάβη αιφνιδιαστικώς την νύχτα , ή με δυνάμεις ανωτέρας , διότι αυτά ταύτα τα μέτρα , χρησιμοποιούμενα εναντίον εχθρού χειροτέρου , ο οποίος θα κατέστρεφε την κοινωνικήν τάξιν και την ιδιοκτησίαν , θα απεκαλούντο παράνομα και ανήθικα ;

Έν ισορροπημένον πνεύμα δύναται να ελπίζη ότι θα άγη μετ' επιτυχίας τα πλήθη διά συνετών προτροπών και διά της πειθούς , όταν η οδός είναι ανοικτή είς την αντιλογίαν , έστω και παράλογον , αρκεί μόνον αύτη να φαίνεται επαγωγός είς τον λαόν , ο οποίος αντιλαμβάνεται τα πάντα επιπολαίως ; Οι άνθρωποι είτε είναι εκ του όχλου είτε μη , οδηγούνται αποκλειστικώς υπό των μικρών παθών των , υπό των δυσειδαιμονίων των , υπό των εθίμων των , υπό των παραδόσεων των και των αισθηματικών θεωριών των : είναι δούλοι της διαιρέσεως των κομμάτων , τα οποία ανθίστανται και είς την λογικωτέραν συνεννόησιν . Πάσα απόφασις του πλήθους εξαρτάται εκ μιάς πλειοψηφίας τυχαίας ή το κάτω - κάτω , επιπολαίας , ο λαός εν αγνοία των πολιτικών μυστικών λαμβάνει αποφάσεις παραλόγους έν είδος αναρχίας εξολοθρεύει την Κυβέρνησιν.

Η πολιτική δεν έχει τίποτε το κοινόν με την ηθικήν . Η Κυβέρνησις , ήτις αφίνεται να οδηγήται δια της ηθικής , δεν είναι πολιτική και επομένως η εξουσία της είναι εύθραυστος. Εκείνος ο οποίος θέλει να επικρατήση οφείλει να είναι και πανούργος και υποκριτής . Τα μεγάλα λαικά προτερήματα -- η ειλικρίνεια και η τιμιότης -- είναι ελαττώματα είς την πολιτικήν , διότι ανατρέπουσι τους βασιλείς εκ του θρόνου των ευχερέστερον από τον ισχυρότερον εχθρόν . Τα προτερήματα ταύτα οφείλουσι να είναι τα προσόντα των Χριστιανικών Βασιλείων , ημείς δεν οφείλομεν καθόλου να τα λαμβάνωμεν ως οδηγούς .

Ο σκοπός μας είναι να κατέχωμεν την ισχύν . Η λέξις ΄΄ δίκαιον ΄΄ είναι αφηρημένη ιδέα την οποίαν τίποτε δεν δικαιολογεί . Η λέξις αύτη σημαίνει απλούστατα : '' δότε μοι ότι θέλω διά να δύναμαι να αποδεικνύω δι' αυτού του τρόπου ότι είμαι ισχυρότερος από εσάς ''. Που αρχίζει το δίκαιον και που τελειώνει;

Είς Κράτος , του οποίου η εξουσία είναι κακώς διωργανωμένη , του οποίου οι νόμοι και η Κυβέρνησις έφθασαν να είναι ίσοι δι' όλους ένεκα των απειραρίθμων δικαιωμάτων , τα οποία η φιλελευθερία εδημιούργησε , βλέπω ότι δύναμαι να επιπέσω , δυνάμει του νόμου του ισχυροτέρου , να επιβάλω χείρα επί των νόμων, να ανατρέψω το πάν εν αυτώ και να γίνω ο κύριος των εγκαταλειψάντων τα δικαιώματα , τα οποία η ισχύς των τους έδιδε και οι οποίοι τα απαρνήθησαν εκουσίως , φιλελευθέρως.......

Λόγω της παρούσης ασταθείας όλων των εξουσιών , η δύναμίς μας θα είναι διαρκεστέρα πάσης άλλης , διότι θα είναι ακατανίκητος  μέχρι της στιγμής καθ' ήν θα ερριζωθή τόσον καλά , ώστε καμμία πανουργία να μη δυνηθή ποτέ να την εξολοθρεύση.....   Έκ του παροδικού κακού , το οποίον είμεθα τώρα υποχρεωμένοι να κάμωμεν , θα γεννηθή το καλόν ακλονήτου κυβερνήσεως , το οποίον θ' αντικαταστήση την κανονικήν λειτουργίαν του μηχανισμού της Εθνικής υπάρξεως, του διαταραχθέντος διά της φιλελευθερίας. Το αποτέλεσμα θα δικαιώση τα χρησιμοποιηθέντα μέσα . Είς τα σχέδιά μας άς προσέξωμεν ολιγώτερον επί του καλού και του ηθικού , παρά επί του αναγκαίου και του ωφελίμου.

Έχομεν ενωπίον μας σχέδιον είς το οποίον εκτίθεται στρατηγικώτατα η γραμμή εκ της οποίας δεν δυνάμεθα ν' απομακρυνθώμεν χωρίς να διακινδυνεύσωμεν να ίδωμεν κατεστραμμένους τους αγώνας πολλών αιώνων.

Δια να εύρωμεν τα μέσα , τα οποία άγουσι πρός το σκοπόν τούτον , πρέπει να λάβωμεν υπ' όψιν μας την δειλίαν , την αστάθειαν , την παλινωδίαν του πλήθους , την ανικανότητα του είς το να εννοήση και να εκτιμήση τους όρους του ιδίου αυτού βίου και της ευημερίας του . Πρέπει να εννοήσωμεν , ότι η δύναμις του πλήθους είναι τυφλή και άφρων. Το πλήθος δεν λογικεύεται , ακούει δεξιά και αριστερά. Ο τυφλός δεν δύναται οδηγών άλλον τυφλόν , να μην τον οδηγήση είς τον κρημνόν . Ωσαύτως οι άνθρωποι του πλήθους , οι εκ του λαού προερχόμενοι , έστω και πεπροικισμένοι δι' εξαιρετικής ευφυίας , εάν δεν εννοούν από πολιτικήν , δεν δύνανται να έχουν την απαίτησιν να οδηγώσι το πλήθος , χωρίς να καταστρέψωσιν ολόκληρον το Έθνος.

Μόνον άτομον , προετοιμασθέν από της παιδικής του ηλικίας είς την μοναρχίαν , δύναται να γνωρίζη την πολιτικήν διάλεκτον και την πολιτικήν πραγματικότητα. Λαός αυτοδιοικούμενος ούτως ειπείν , δηλ. διοικούμενος διά των αναδεικνυομένων παρ' αυτού Κυβερνητών του , είναι προωρισμένος να καταστραφή εκ των διαφωνιών των κομμάτων , τας οποία διεγείρει η δίψα της εξουσίας , και εκ των ανωμαλιών και ατασθαλιών , αίτινες προέρχονται εκ τούτου. Είναι δυνατόν είς τας λαικάς μάζας να σκέπτωνται ήρεμα , χωρίς εμφυλίους αντιζηλίας , να διευθύνωσι τας υποθέσεις της χώρας , αι οποίαι δεν δύνανται να συγχέωνται με τα ατομικά συμφέροντα ; Δύνανται να υπερασπισθώσιν εναντίον των εξωτερικών εχθρών ; Αυτό είναι αδύνατον . Σχέδιον κατανεμόμενον είς τόσας κεφαλάς , όσαι υπάρχουσι τοιαύτοι είς το πλήθος , χάνει την ενότητα του , αποβαίνει ακατανόητον και απραγματοποίητον.

Μόνον ο μονάρχης δύναται να επεξεργάζεται ευρέα και σαφή σχέδια , να δίδη είς κάθε πράγμα την θέσιν του εν τω μηχανισμώ της διοικητικής μηχανής. Συμπεραίνοντες λοιπόν λέγομεν , ότι κυβέρνησις ωφέλιμος είς την χώραν και ικανή να επιτύχη τον σκοπόν αυτόν , τον οποίον προτίθεται , οφείλει να συγκεντρώνηται είς τας χείρας ενός μόνου υπευθύνου ατόμου. Άνευ απολυταρχίας πολιτισμός δεν δύναται να υπάρξη ούτος δεν είναι έργον των μαζών , αλλά του οδηγού των , οιοσδήποτε και άν είναι ούτος . Το πλήθος είναι βάρβαρον , δεικνύον την βαρβαρότητα του εν πάσα ευκαιρία. Άμα το πλήθος λαμβάνη είς χείρας του την ελευθερίαν , την μετατρέπει τάχιστα είς αναρχίαν , ήτις είναι ο ύψιστος βαθμός της βαρβαρότητος .

Προσέξατε αυτά τα εξ οινοπνεύματος μεθυσμένα ζώα , απεκτηνωμένα υπό της απεριορίστου πόσεως , το δικαίωμα της οποίας εδόθη συνχρόνως με την ελευθερίαν. Δέν δυνάμεθα να επιτρέψωμεν όπως οι ημέτεροι εκπέσωσιν είς τοιούτον βαθμόν..... Οι χριστιανικοί λαοί απεκτηνώθησαν διά των ισχυρών ποτών , η νεολαία των απεβλακώθη διά των κλασικών σπουδών και διά της προώρου ακολασίας , είς την οποίαν την έχουσιν ωθήσει οι πράκτορες μας -- οικοδιδάσκαλοι , υπηρέται , γυναίκες παιδαγωγοί είς τους οίκους των πλουσίων -- οι υπάλληλοι μας αλλαχού , αι γυναίκες μας είς τόπους διασκεδάσεως των χριστιανών . Είς τον αριθμόν των τελευταίων τούτων δέον να προσθέσωμεν και τας ονομαζομένας '' γυναίκας του κόσμου '' μιμουμένας εκουσίως τας ακολασίας των και τας ηδυπαθείας των .

Το σύνθημα μας είναι : η ισχύς και η υποκρισία . Μόνη η ισχύς δύναται να θριαμβέυση εν τη πολιτική και πρό πάντων εάν εμφωλεύη είς τα προτερήματα τα αναγκαία είς τους πολιτευομένους. Η βία οφείλει να είναι μια αρχή , η πανουργία και η υποκρισία κανών διά τας κυβερνήσεις , αίτινες δεν θέλουσι να παραδώσωσι το κύρος των είς χείρας των πρακτόρων νέας ισχύος. Αυτό το κακόν είναι το μόνον μέσον διά να επιτύχη τις τον σκοπόν , δηλ. το καλόν . Διά τούτο δεν οφείλωμεν να σταματώμεν ενωπίον της διαφθοράς , της απάτης και της προδοσίας , οσάκις αύται δύνανται να μας χρησιμεύσωσι πτός επιτυχίαν του σκοπού μας . Έν τη πολιτική πρέπει να ειξεύρωμεν να παίρνωμεν την ιδιοκτησίαν των άλλων άνευ δισταγμού , έφ' όσον δυνάμεθα να επιτύχωμεν , διά μέσου τούτου , την υποταγήν και την εξουσίαν .

Το Κράτος μας , εν τη ειρηνική ταύτη κατακτήσει έχει το δικαίωμα να αντικαταστήση τας φρικαλεότητας του πολέμου διά καταδικών είς θάνατον ολιγώτερων ορατών και περισσότερον ωφελίμων, αναγκαίων πρός διατήρησιν του τρόμου εκείνου ο οποίος κάμνει τους λαούς να υπακούωσι τυφλώς . Άκρα αυστηρότης , αλλά και άκαμπτος , είναι ο μεγαλύτερος παράγων της ισχύος ενός Κράτους . Καί δεν είναι μόνον όφελος μας , είναι καθήκον μας , διά να επιτύχωμεν την νίκην , να ακολουθώμεν αυτό το πρόγραμμα της βίας και της υποκρισίας . Τοιούτον δόγμα , βασιζόμενον επί υπολογισμού , είναι τόσον αποτελεσματικόν , όσον και τα μέσα τα οποία μεταχειρίζεται. Και θα θριαμβεύσωμεν και θα υποδουλώσωμεν όλας τας κυβερνήσεις είς την υπερτάτην κυβερνησίν μας ούχι μόνον δι' αυτών των μέσων , αλλά και δι' αυτού του δόγματος της αυστηρότητος . Θα αρκέση να γνωρίζουν οι άνθρωποι , ότι είμεθα άκαμπτοι , διότι ούτω παύει πάσα ανυποταξία.

Ημείς είμεθα εκείνοι οι οποίοι πρώτοι έχομεν ρίψει είς τον λαόν τας λέξεις : '' Ελευθερία, Ισότης, Αδελφότης '' , λέξεις επαναλαμβανομένας μετά ταύτα υπό ανοήτων ψιττακών , οίτινες προσελκυόμενοι πανταχόθεν , δι' αυτού του δελεάσματος , δεν χρησιμοποιο΄νται δι' άλλο τι παρά διά να καταστρέψωσι την ευημερίαν του κόσμου , την αληθή ατομικήν ελευθερίαν , την άλλοτε τόσον καλώς προφυλασσομένην εναντίον του εξαναγκασμού του συρφετού. Άνθρωποι οίτινες ενόμιζον εαυτούς ευτυχείς δεν ηδυνήθησαν να κατανοήσωσι καλώς την κεκρθμμένην έννοιαν αυτών των λέξεων, δεν είδον ότι αί λέξεις αύται αντέφασκον πρός αλλήλας , δεν είδον ότι δεν υπάρχει ισότης εν τη φύσει, ότι δεν δύναται να υπάρχει ελευθερία , ότι αυτή αύτη η φύσις συνέστησε την ανισότητα των πνευμάτων , των χαρακτήρων και διανοιών , άτινα είναι τόσον ισχυρώς υποτεταγμένα είς τους νόμους της , οι άνθρωποι δεν ενόησαν ότι το πλήθος είναι δύναμις τυφλή , ότι αυτοί τους οποίους εκλέγει διά να το κυβερνώσι , δεν είναι ολιγώτερον  τυφλοί από αυτό το ίδιον , ότι ο μεμυημένος έστω και ηλίθιος , δύναται να κυβερνήση , ενώ η πληθύς των μη μεμυημένων , έστω και ευφυών , δεν εννοεί τίποτε από πολιτικήν . Όλαι αυταί αι θεωρίαι δεν ήλθον είς τον νο΄ύν των Χριστιανών , εν τούτοις επ' αυτών εστηρίζετο η αρχή της δυναστικής Κυβερνήσεως , ο πατήρ μεταβίβαζεν είς τον υιόν του τα μυστικά της πολιτικής , άγνωστα είς τους μη όντας μέλη της βασιλευούσης οικογενείας , ίνα μη κανείς δυνηθή να προδώση το μυστικόν. Βραδύτερον η έννοια της κληρονομικής μεταβιβάσεως των αληθών αρχών της πολιτικής εχάθη. Η επιτυχία του έργου μας επαυξήθη διά τούτου.

Είς τον κόσμον όμως αι λέξεις '' Ελευθερία , Ισότης , Αδελφότης '' έφερον είς τας τάξεις μας διά της μεσολαβήσεως των αφωσιωμένων πρακτόρων μας λεγεώνας ανθρώπων , οι οποίοι ύψωσαν μετ' ενθουσιασμού τας σημαίας μας . Και όμως αι λέξεις αυταί κατέτρωγον την ευημερίαν όλων των μη Ιουδαίων , καταστρέφουσαι όλα τα θεμέλια των Κρατών των . Θα ίδητε κατωτέρω ότι τούτο εχρησίμευσεν είς τον θρίαμβον μας . Τούτο μας έδωσε μεταξύ άλλων την δυνατότητα του να επιτύχωμεν το σπουδαιότερον αυτού , ήτοι να καταργήσωμεν τα προνόμοια και αυτήν την ουσίαν της αριστοκρατίας  των χριστιανών και το μόνον μέσον αμύνης το οποίο ηδύνατο να έχωσιν εναντίον ημών οι Λαοί και τα Έθνη. Επί των ερειπίων της κληρονομιάς και της φυσικής αριστοκρατίας ανηγείραμεν την διανοητικήν και οικονομολογικήν αριστοκρατίαν μας . Ελάβομεν ως κριτήριον της νέας ταύτης αριστοκρατίας τον πλούτον, όστις εξαρτάται εξ ημών , και την επιστήμην , ήτις διευθύνεται υπό των σοφών μας .

Ο θρίαμβος μας διευκολύνθη προσέτι διά του γεγονότος , ότι είς τας σχέσεις μας με τους ανθρώπους , των οποίων έχομεν ανάγκην ηδυνήθημεν πάντοτε να θίξωμεν τας ευαισθητοτέρας χορδάς του ανθρωπίνου πνεύματος , τον υπολογισμόν , την απληστίαν , το ακόρεστον των υλικών αναγκών του ανθρώπου , εκάστη των ανθρωπίνων τούτων αδυναμιών , λαμβανομένη κεχωρισμένος , είναι ικανή να καταπνίξη το πνεύμα της πρωτοβουλίας , θέτουσα  την θέλησιν των ανθρώπων είς την διάθεσιν του αγοράζοντος την δραστηριότητα των .

Η αφηρημένη ιδέα της ελευθερίας παρέσχε την δυνατότητα του να κάμνη τις τα πλήθη να πιστεύωσιν , ότι κυβέρνησις δεν είναι άλλο παρά διαχειριστής του ιδιοκτήτου της χώρας , δηλαδή του Λαού, και ότι δύναται τις να την αλλάζη , όπως αλλάζη το υποκάμισον του .

Το αμετάθετον των αντιπροσώπων του Λαού έθετε τούτους είς την διάθεσιν μας , εξηρτώντο εκ της εκλογής μας .