Αναξιμένης ( 585 εως 528/524 )

Απο τους Μιλήσιους και ο Αναξιμένης, μεγάλος στοχαστής της εποχής του, ο οποίος πρόσφερε πολλά στην Ελληνική διανόηση. Η αρχαία παράδοση τον θέλει μαθητή του Αναξίμανδρου, ακόμα και αν δεν ήταν μαθητής του ήταν οπαδός του, μια και η επίδραση είναι ολοφάνερη.

Δυστυχώς, απο τα συγγράματα του δε σώθηκε παρα μόνο ενα κομμάτι, ( Οίον ή ψυχή ή ημετέρα αήρ ούσα συγκρατεί ήμάς καί όλον τον κόσμον πνεύμα και αήρ περιέχει ) έχουμε όμως μαρτυρίες απο δεύτερο χέρι που λέμε. Ξέρουμε οτι δεν συμφωνούσε με τον Αναξίμανδρο πάνω στο βασικό θέμα  της πρωτάρχικής ουσίας του κόσμου. Ο Αναξίμανδρος δίδασκε πως η αρχή είναι το απροσδιόριστο άπειρον. Το άπειρον όμως είναι άναρχον. Μα τότε πώς , απο μια τέτοια ουσία-ύλη, που δεν είναι προσδιορισμένη, μπορεί να γεννηθεί η ζωή και ο υλικός κόσμος που βλέπουμε ; Το ερώτημα αυτό έκανε τον Αναξιμένη να μην δέχεται για σωστή την  βασική διδασκαλία του Αναξίμανδρου. Γι αυτό και συμφωνούσε περισσότερο με το Θαλή, που καθόριζε μια ορισμένη ύλη σαν το πρωταρχικό στοιχειό της κοσμογονίας.

Για τον Αναξιμένη λοιπόν το πρωταρχικό στοιχείο πρέπει να είναι προσδιορισμένο και αυτό είναι ο αήρ, ο οποίος έχει και το απεριόριστο ( άπειρο ) και την αέανη κίνηση. Ο αέρας βρίσκετε παντού, δε σταματά ποτέ η κίνησή του, αλλάζει ολοένα και είναι η αιτία της ζωής και της κίνησης στα έμψυχα. Με το να είναι άναρχη και άσωστη η κίνηση του , αλλάζει και παρουσιάζεται μα δύο μορφές, την αραίωση και την πύκνωση. Άμα αραιώνει ο αέρας, γίνεται φωτιά, και άμα πυκνώνει, γίνεται σύννεφο, νερό, χώμα, πέτρα.

Κατα τον Αναξιμένη, μέσα στο Σύμπαν σχηματίστηκε πρώτα η γή, που την φανταζότανε πλατειά στο σχήμα και για αυτό και κρατιέται στον αέρα. Πίστευε επίσεις οτι ακτός απο τα αστέρια που βλέπουμε υπάρχουν κι άλλα, τα οποία προκαλούν τις εκλείψεις του φεγγαριού.

Έλεγε επίσεις οτι άν και ο κόσμος ολοένα αλλάζει μορφή, τίποτα όμως δεν χάνεται. Απο τον Θαλή πήρε και την θεωρία, οτι δηλαδή η ψυχή είναι η ενεργητική δύναμη της ύλης. Η ψυχή όμως δεν είναι άυλη, αλλά αποτελείται από το πρώτο στοιχείο, τον αέρα.

Ο Αναξιμένης ασχολήθηκε εντατικά και με την γεωγραφία, αν και λόγω ανάγκης μάλλον, όλοι οι διανοούμενοι της εποχής ασχολούνταν με την γεωγραφία.